Spirometria Warszawa Ochota
Spirometria to nieinwazyjne badanie, które mierzy objętość wydychanego powietrza i szybkość jego przepływu. Pomaga ocenić pracę płuc m.in. przy przewlekłym kaszlu, duszności, świstach oddechowych, spadku tolerancji wysiłku oraz podejrzeniu astmy lub POChP. W CareLife Clinic na warszawskiej Ochocie badanie można połączyć z konsultacją pulmonologiczną, dzięki czemu wynik zostaje odniesiony do objawów, historii choroby i stosowanego leczenia. Podczas spirometrii pacjent wykonuje kilka powtarzanych, maksymalnych wydechów do ustnika, a oceniane parametry – m.in. FEV1, FVC i FEV1/FVC – pomagają rozpoznać zaburzenia wentylacji oraz monitorować skuteczność terapii.
+340 Zadowolonych pacjentów
+12 Specjalistów w zespole
+2400 Zabiegów rocznie
+15 Lat doświadczenia
Badanie czynnościowe płuc - spirometria w Warszawie
Spirometria pozwala obiektywnie ocenić, jak sprawnie powietrze przepływa przez drogi oddechowe oraz jaką objętość powietrza pacjent jest w stanie wydmuchać z płuc. Badanie wykorzystuje się w diagnostyce przewlekłego kaszlu, duszności, świszczącego oddechu i pogorszenia tolerancji wysiłku, a także przy podejrzeniu astmy lub przewlekłej obturacyjnej choroby płuc.
W CareLife Clinic na warszawskiej Ochocie spirometria wykonywana jest w ramach diagnostyki pulmonologicznej. Badanie może zostać połączone z konsultacją lekarza, który odnosi uzyskane wartości do wieku, wzrostu, objawów, historii choroby, narażenia na dym tytoniowy oraz przyjmowanych leków. W zależności od wskazań wykonywana jest spirometria podstawowa albo badanie z próbą rozkurczową.
Czym jest spirometria
w CARELIFE CLINIC?
Spirometria jest czynnościowym badaniem układu oddechowego. W przeciwieństwie do RTG lub tomografii nie pokazuje budowy płuc, lecz mierzy sposób ich pracy. Spirometr rejestruje objętość wydychanego powietrza i prędkość, z jaką opuszcza ono drogi oddechowe podczas maksymalnego wydechu.
Podstawowymi ocenianymi parametrami są FVC, czyli natężona pojemność życiowa płuc, FEV1 określający objętość powietrza wydmuchaną w pierwszej sekundzie oraz stosunek FEV1/FVC. Na podstawie tych wartości można rozpoznać cechy obturacji, czyli zwężenia dróg oddechowych, oraz zauważyć wyniki sugerujące inne zaburzenia wentylacji.
Badanie jest nieinwazyjne i nie wymaga pobierania krwi ani stosowania promieniowania. Jego wiarygodność zależy jednak od współpracy pacjenta, prawidłowego objęcia ustnika oraz odpowiednio szybkiego i długiego wydechu. Z tego względu każdy manewr wykonuje się kilkukrotnie.
Pulmonolodzy i lekarze wykonujący spirometrię w Carelife Clinic
Nasz Specjalista Specjalista chorób płuc i chorób wewnętrznych
dr n. med. Robert Staniszewski – To wybitny specjalista chorób płuc i wewnętrznych z ponad 30-letnim doświadczeniem klinicznym. Gwarantuje najwyższy standard diagnozy i skutecznego leczenia chorób układu oddechowego oraz alergii. Jako lekarza z powołania wyróżnia go niezwykle etyczne i zindywidualizowane podejście do pacjenta. Szanując Twój czas i budżet, skupia się wyłącznie na rzetelnej medycynie i nie generuje kosztów związanych ze zbędnymi badaniami. Patrzy na zdrowie pacjenta kompleksowo – skutecznie diagnozuje i leczę również schorzenia towarzyszące, które negatywnie wpływają na komfort Twojego oddechu. Wybierając konsultację u dr. Staniszewskiego, oddajesz swoje zdrowie w ręce doświadczonego praktyka, dla którego priorytetem jest Twoje Bezpieczeństwo i Zdrowie.
Pracujemy 7 dni w tygodniu!
Kiedy warto wykonać spirometrię?
Wskazaniem do spirometrii mogą być objawy utrzymujące się przez kilka tygodni, nawracające dolegliwości oddechowe albo nieprawidłowości stwierdzone podczas badania lekarskiego. Test warto rozważyć szczególnie wtedy, gdy pacjent obserwuje:
- – przewlekły lub nawracający kaszel,
- – duszność podczas wysiłku albo w spoczynku,
- – świsty i uczucie ucisku w klatce piersiowej,
- – wyraźny spadek tolerancji wysiłku,
- – częste infekcje oskrzeli,
- – długotrwałe odkrztuszanie wydzieliny,
- – nasilenie dolegliwości po kontakcie z alergenami, zimnym powietrzem lub wysiłkiem.
Spirometrię wykonuje się również w celu monitorowania rozpoznanej astmy lub POChP, oceny skuteczności leczenia wziewnego oraz kontroli czynności płuc u osób narażonych zawodowo na pyły, dymy, opary chemiczne i inne substancje drażniące. Badanie może być także elementem kwalifikacji do operacji lub szerszej diagnostyki internistycznej.
Pulmonolog Warszawa - Cennik
Konsultacje pulmonologiczne – dr n. med. R. Staniszewski
- Konsultacja pulmonologiczna + spirometria – 440 zł (20 min)
- Konsultacja pulmonologiczna + spirometria z próbą rozkurczową – 540 zł (20 min)
- Konsultacja pulmonologiczna – 320 zł (20 min)
- Konsultacja pulmonologiczna online – 320 zł (20 min)
- Konsultacja pulmonologiczno-alergologiczna dla dorosłych – 320 zł (20 min)
- Konsultacja telefoniczna pulmonologiczna – 320 zł (20 min)
Zastanawiasz się nad wyborem usługi?
Pomożemy Ci
Pracujemy 7 dni w tygodniu!
Spirometria Warszawa Ochota – badanie w Care Life Clinic
CareLife Clinic znajduje się przy ul. Józefa Siemieńskiego 3 w Warszawie, na Ochocie, w sąsiedztwie Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego WUM. Przy placówce dostępnych jest 30 bezpłatnych, prywatnych miejsc parkingowych znajdujących się za szlabanem.
Możliwość połączenia spirometrii z konsultacją pulmonologiczną usprawnia diagnostykę. Lekarz może podczas jednej wizyty zebrać wywiad, zbadać pacjenta, ocenić jakość pomiaru i zdecydować, czy potrzebna jest próba rozkurczowa, leczenie lub poszerzenie diagnostyki.
Na wizytę warto przyjść z wcześniejszymi wynikami, listą leków oraz używanymi inhalatorami. Termin i rodzaj badania można ustalić telefonicznie z rejestracją CareLife Clinic.
Spirometria przy przewlekłym kaszlu, duszności i świszczącym oddechu
Przewlekły kaszel, duszność i świsty mogą mieć wiele przyczyn. Poza astmą i POChP podobne objawy występują m.in. przy alergii, infekcjach, refluksie, chorobach serca, niedokrwistości lub zaburzeniach pracy górnych dróg oddechowych. Spirometria pomaga sprawdzić, czy dolegliwościom towarzyszy ograniczenie przepływu powietrza przez oskrzela.
Badanie jest szczególnie wartościowe, gdy objawy nasilają się podczas wysiłku, w nocy, nad ranem, po kontakcie z alergenem albo po wyjściu na zimne powietrze. Znaczenie ma również zmienność dolegliwości – okresy prawidłowego oddychania przeplatające się z napadami kaszlu lub duszności mogą przemawiać za potrzebą diagnostyki w kierunku astmy.
Prawidłowy wynik pojedynczej spirometrii nie wyklucza wszystkich chorób układu oddechowego. Jeżeli objawy nadal występują, pulmonolog może zalecić powtórzenie badania w okresie nasilenia dolegliwości, próbę rozkurczową, pomiar FeNO, dzienniczek PEF, test prowokacyjny albo badania obrazowe.
Spirometria przy podejrzeniu astmy i POChP
W diagnostyce astmy spirometria służy przede wszystkim do wykrywania zmiennego zwężenia dróg oddechowych. W tym celu badanie podstawowe może zostać uzupełnione próbą rozkurczową. Porównanie wyników przed podaniem i po podaniu leku pomaga ocenić, czy przepływ powietrza przez oskrzela wyraźnie się poprawia.
Przy podejrzeniu POChP szczególne znaczenie ma wartość FEV1/FVC uzyskana po zastosowaniu leku rozszerzającego oskrzela. Utrzymująca się obturacja, objawy kliniczne oraz historia narażenia na dym tytoniowy lub pyły zawodowe mogą wspierać rozpoznanie choroby. Sam nieprawidłowy wynik nie powinien być jednak interpretowany w oderwaniu od wieku pacjenta, objawów i wywiadu.
Spirometria pomaga również oceniać stopień zaburzeń i kontrolować ich przebieg. Kolejne wyniki najlepiej porównywać w podobnych warunkach, uwzględniając przyjęte leki oraz jakość wykonanych manewrów.
Spirometria dla palaczy i osób po 40. roku życia
Wieloletnie palenie papierosów, używanie e-papierosów oraz bierna ekspozycja na dym zwiększają ryzyko przewlekłych chorób dróg oddechowych. Spirometrię warto wykonać szczególnie wtedy, gdy u palacza lub byłego palacza pojawia się poranny kaszel, odkrztuszanie wydzieliny, zadyszka, świsty albo stopniowy spadek wydolności.
Sam wiek powyżej 40 lat nie oznacza automatycznie konieczności wykonania badania u każdej osoby bez objawów. Wskazania stają się jednak silniejsze, jeżeli wiek łączy się z wieloletnim paleniem, pracą w zapyleniu, kontaktem z chemikaliami lub powtarzającymi się infekcjami oskrzeli.
Spirometria może wykazać ograniczenie przepływu powietrza jeszcze zanim duszność zacznie istotnie utrudniać codzienne funkcjonowanie. Wynik jest jednocześnie dobrym punktem odniesienia do późniejszych kontroli, zwłaszcza po zaprzestaniu palenia lub rozpoczęciu leczenia.
Spirometria podstawowa a spirometria z próbą rozkurczową
Spirometria podstawowa obejmuje serię maksymalnych wydechów wykonywanych bez podawania leku rozszerzającego oskrzela. Pozwala ocenić m.in. FEV1, FVC i FEV1/FVC oraz sprawdzić, czy występują cechy ograniczenia przepływu powietrza. Może być wystarczająca podczas badań kontrolnych lub wtedy, gdy lekarz chce ocenić aktualną czynność płuc.
Spirometria z próbą rozkurczową składa się z dwóch części. Najpierw wykonuje się pomiary wyjściowe, następnie pacjent przyjmuje wziewny lek rozszerzający oskrzela, a po czasie potrzebnym na jego zadziałanie badanie zostaje powtórzone. Lekarz porównuje oba zestawy wyników.
Próbę rozkurczową wykorzystuje się przede wszystkim w diagnostyce obturacji i podejrzeniu astmy. O jej wykonaniu powinien zdecydować lekarz, ponieważ nie każdy pacjent wymaga podawania leku podczas badania.
Przeciwwskazania do spirometrii
Spirometria jest badaniem o niskim ryzyku, ale maksymalny wydech chwilowo zwiększa ciśnienie w klatce piersiowej, jamie brzusznej i głowie. Dlatego przed rozpoczęciem należy poinformować personel o chorobach sercowo-naczyniowych, niedawnych zabiegach i aktualnych infekcjach.
Szczególnej oceny wymagają m.in.:
– świeży zawał serca, niestabilna choroba serca lub niewyrównana niewydolność serca,
– istotne zaburzenia rytmu, ciężkie nadciśnienie lub niestabilna zatorowość płucna,
– odma opłucnowa,
– tętniak mózgu albo niedawny uraz głowy z utrzymującymi się objawami,
– niedawna operacja oka, mózgu, ucha, zatok, klatki piersiowej lub jamy brzusznej,
– krwioplucie o niewyjaśnionej przyczynie,
– aktywna zakaźna infekcja układu oddechowego,
– omdlenia wywoływane wcześniej kaszlem albo natężonym wydechem,
– zaawansowana ciąża wymagająca indywidualnej oceny.
Są to najczęściej przeciwwskazania względne, a nie automatyczny zakaz badania. Lekarz ocenia korzyści i ryzyko w odniesieniu do sytuacji konkretnego pacjenta.
Spirometria u dzieci i osób starszych
Wiarygodna spirometria wymaga zrozumienia poleceń, wykonania pełnego wdechu oraz natychmiastowego, mocnego i dostatecznie długiego wydechu. Wiele dzieci potrafi prawidłowo wykonać badanie od około 5.–6. roku życia, jednak decydujące znaczenie ma współpraca, a nie sam wiek.
U dzieci stosuje się wartości referencyjne odpowiednie dla wieku i wzrostu. Potrzebny może być dłuższy instruktaż, demonstracja manewru i większa liczba prób. Przed zapisaniem dziecka do CareLife Clinic należy potwierdzić w rejestracji aktualny zakres wiekowy wykonywanych badań i konsultacji.
U osób starszych spirometria jest często bardzo przydatna, szczególnie przy duszności, wieloletnim paleniu i podejrzeniu POChP. Trudność mogą stanowić problemy ze szczelnym objęciem ustnika, osłabienie mięśni, zaburzenia poznawcze lub choroby neurologiczne. Wynik zawsze powinien być oceniany z uwzględnieniem jakości wykonanych prób.
Spirometria a inne badania układu oddechowego
Spirometria ocenia przede wszystkim przepływ i objętość wydychanego powietrza, ale nie odpowiada na wszystkie pytania dotyczące płuc. W zależności od objawów pulmonolog może uzupełnić diagnostykę o:
– pulsoksymetrię, czyli pomiar wysycenia krwi tlenem,
– RTG albo tomografię komputerową klatki piersiowej,
– pletyzmografię mierzącą całkowite objętości płuc,
– badanie DLCO oceniające przenikanie gazów z płuc do krwi,
– pomiar FeNO pomocny w ocenie zapalenia eozynofilowego,
– dzienniczek PEF pokazujący zmienność przepływu w ciągu dnia,
– test prowokacji oskrzeli przy podejrzeniu astmy i prawidłowej spirometrii,
– badania alergologiczne,
– próbę wysiłkową lub badanie sercowo-płucne CPET.
RTG i tomografia pokazują przede wszystkim strukturę, natomiast spirometria – funkcję układu oddechowego. Z tego powodu badania te często się uzupełniają, a nie zastępują.
Najczęstsze pytania o spirometrię
Przed pierwszą konsultacją pacjenci często zastanawiają się, czy potrzebne jest skierowanie, jakie wyniki należy zabrać. Poniżej odpowiadamy na najczęstsze pytania dotyczące spirometrii w Care Life Clinic.
Na czym polega próba rozkurczowa?
Próba rozpoczyna się od prawidłowo wykonanej spirometrii wyjściowej. Po uzyskaniu co najmniej trzech odpowiednich manewrów pacjent otrzymuje wziewny lek rozszerzający oskrzela. Preparat podaje się zazwyczaj przez inhalator z komorą inhalacyjną, co ułatwia dostarczenie odpowiedniej dawki do dróg oddechowych.
Po odczekaniu czasu określonego w procedurze – przy często stosowanych lekach krótkodziałających zwykle około 10–15 minut – spirometria jest wykonywana ponownie. Porównuje się przede wszystkim zmianę FEV1 i FVC. Istotna poprawa może wskazywać na odpowiedź oskrzeli na lek, ale sam wynik próby nie jest równoznaczny z rozpoznaniem lub wykluczeniem astmy.
Jak przebiega badanie spirometryczne?
Badanie przeprowadza się najczęściej w pozycji siedzącej. Przed rozpoczęciem sprawdzane są dane potrzebne do wyliczenia wartości należnych, przede wszystkim wiek i wzrost. Pacjent otrzymuje jednorazowy ustnik, a na nos zakładany jest zacisk zapobiegający uciekaniu powietrza.
Po kilku spokojnych oddechach pacjent wykonuje możliwie najgłębszy wdech, szczelnie obejmuje ustnik i natychmiast wydmuchuje powietrze tak mocno, szybko i długo, jak potrafi. Wydech trwa do momentu, w którym urządzenie przestaje rejestrować przepływ albo osoba prowadząca badanie wydaje polecenie zakończenia manewru.
Pomiar powtarza się co najmniej trzy razy. Wyniki powinny być nie tylko technicznie poprawne, ale również do siebie zbliżone. Jeżeli pacjent zakaszle, zbyt późno rozpocznie wydech, przerwie go przedwcześnie lub powietrze wydostanie się bokiem ustnika, konieczne może być wykonanie kolejnej próby.
Jak przygotować się do spirometrii?
Dobre przygotowanie zmniejsza ryzyko uzyskania wyniku zaburzonego przez posiłek, wysiłek, dym tytoniowy albo nieprawidłowe przyjęcie leków. Przed badaniem warto zastosować kilka zasad:
nie palić papierosów ani e-papierosów przez co najmniej 2 godziny,
nie spożywać alkoholu przez minimum 8 godzin,
nie jeść obfitego posiłku przez około 2 godziny,
zrezygnować z intensywnego wysiłku przez co najmniej 30–60 minut,
założyć luźne ubranie, które nie ogranicza ruchów klatki piersiowej i brzucha,
przyjść kilka minut wcześniej, aby przed pomiarem uspokoić oddech.
Jeżeli występuje gorączka, nasilona infekcja, silny kaszel albo nagłe pogorszenie oddychania, należy wcześniej skontaktować się z placówką. Infekcja może wpływać na wynik, utrudniać poprawne wykonanie manewrów i wymagać przesunięcia terminu badania.
Leki wziewne przed spirometrią — o czym trzeba pamiętać?
Leków wziewnych nie należy odstawiać samodzielnie. Decyzja zależy od celu badania. Jeżeli pulmonolog chce ocenić działanie dotychczasowego leczenia, pacjent może otrzymać zalecenie przyjęcia leków jak zwykle. Gdy celem jest diagnostyka obturacji lub wykonanie próby rozkurczowej, część preparatów może wymagać czasowego pominięcia.
Orientacyjne czasy przerwy stosowane przed diagnostyczną próbą rozkurczową wynoszą:
krótko działające leki beta2-mimetyczne, np. salbutamol – 4–6 godzin,
krótko działające leki antycholinergiczne, np. ipratropium – około 12 godzin,
długo działające leki beta2-mimetyczne – około 24 godzin,
leki ultra-długo działające – około 36 godzin,
długo działające leki antycholinergiczne – około 36–48 godzin.
Co zabrać na badanie spirometryczne?
Na badanie warto przynieść dokument tożsamości, aktualną listę leków oraz wcześniejszą dokumentację dotyczącą układu oddechowego. Szczególnie przydatne są poprzednie wyniki spirometrii, karty informacyjne z leczenia szpitalnego, wyniki RTG lub tomografii klatki piersiowej oraz opisy konsultacji pulmonologicznych i alergologicznych.
Osoby stosujące inhalatory powinny zabrać używane urządzenia lub zapisać pełne nazwy preparatów. Ma to znaczenie, ponieważ określenie „inhalator na astmę” nie pozwala ustalić substancji czynnej ani czasu jej działania.
Czy spirometria boli?
Spirometria nie wiąże się z nakłuwaniem skóry, podawaniem kontrastu ani promieniowaniem i sama w sobie nie powinna powodować bólu. Badanie wymaga jednak kilku bardzo mocnych wydechów, dlatego może być odczuwane jako męczące.
Ile trwa spirometria?
Spirometria podstawowa trwa zazwyczaj około 15–30 minut. Czas obejmuje zebranie podstawowych informacji, instruktaż, założenie zacisku na nos oraz wykonanie co najmniej trzech poprawnych i powtarzalnych pomiarów. Jeżeli manewry różnią się od siebie albo pacjent przedwcześnie kończy wydech, badanie może potrwać dłużej.
Wynik spirometrii — co oznaczają podstawowe parametry?
Wynik przedstawia wartości zmierzone oraz wartości należne, wyliczane m.in. na podstawie wieku, wzrostu i płci pacjenta. Najważniejsze parametry to:
FVC – maksymalna objętość powietrza wydmuchana podczas natężonego wydechu po pełnym wdechu,
FEV1 – objętość powietrza wydmuchana w pierwszej sekundzie natężonego wydechu,
FEV1/FVC – stosunek obu wartości, wykorzystywany przede wszystkim do oceny obturacji,
PEF – najwyższy przepływ osiągnięty podczas wydechu,
FEF25–75% – średni przepływ w środkowej części natężonego wydechu, mający znaczenie pomocnicze.
Obniżony FEV1/FVC może wskazywać na zwężenie dróg oddechowych. Niska wartość FVC przy prawidłowej proporcji FEV1/FVC może sugerować ograniczenie objętości płuc, ale sama spirometria nie potwierdza restrykcji – do tego może być potrzebny pomiar całkowitej pojemności płuc.