Zdjęcie lub założenie gipsu Warszawa

Gips klasyczny wykonuje się z opasek nasączonych gipsem. Dobrze dopasowuje się do kształtu kończyny i łatwo go modelować, ale jest stosunkowo ciężki, nieodporny na wodę i potrzebuje zwykle 24–48 godzin na pełne wyschnięcie.

Gips syntetyczny powstaje najczęściej z włókna szklanego lub tworzywa. Jest lżejszy, bardziej odporny na pękanie i twardnieje szybciej – zazwyczaj w ciągu kilkudziesięciu minut. Odporność zewnętrznej warstwy na wodę nie oznacza jednak, że cały opatrunek można moczyć. Standardowa wyściółka pod gipsem nadal może chłonąć wilgoć.

Do kąpieli przeznaczone są wyłącznie systemy wyposażone w specjalną wodoodporną wyściółkę. Także w ich przypadku należy przestrzegać zaleceń dotyczących płukania i dokładnego osuszania. Dostępność konkretnego rodzaju materiału warto potwierdzić przed wizytą.

Założenie gipsu po złamaniu, skręceniu lub urazie kończyny

Przy złamaniu gips utrzymuje odłamy kostne w pozycji umożliwiającej zrost. Jeśli doszło do przemieszczenia, przed założeniem opatrunku może być konieczne nastawienie. Niestabilne, otwarte lub wieloodłamowe złamania mogą wymagać leczenia operacyjnego zamiast samego unieruchomienia.

Przy skręceniu gips stosuje się przede wszystkim w cięższych urazach, np. przy znacznym uszkodzeniu więzadeł albo niemożności bezpiecznego obciążania kończyny. W lżejszych przypadkach lekarz może zalecić ortezę, stabilizator, krótkotrwałe odciążenie i stopniowo wdrażane ćwiczenia.

Założenie gipsu na rękę, nadgarstek, stopę lub kostkę

Rodzaj gipsu zależy od tego, które ruchy trzeba ograniczyć. Przy urazach palców i dłoni opatrunek może obejmować jeden lub kilka palców oraz część śródręcza. Przy złamaniu nadgarstka stosuje się zazwyczaj unieruchomienie sięgające od dłoni do przedramienia, a w wybranych urazach również powyżej łokcia.

Gips na stopę lub kostkę może kończyć się poniżej kolana albo obejmować większą część kończyny. O tym, czy pacjent może chodzić i obciążać nogę, decyduje lekarz. Samo założenie gipsu na kończynę dolną nie oznacza, że jest to gips przeznaczony do chodzenia.

Jak przebiega założenie gipsu?

Przed rozpoczęciem procedury lekarz ustawia kończynę w pozycji właściwej dla danego urazu. Na skórę zakładana jest miękka osłona i warstwa wyściółki zabezpieczająca miejsca szczególnie narażone na ucisk, np. kostki, piętę, nadgarstek lub głowy kości śródręcza.

Następnie nakładane są kolejne warstwy materiału gipsowego albo syntetycznego. Podczas jego twardnienia opatrunek jest modelowany, aby stabilizował uraz bez niepotrzebnego ucisku. Po zakończeniu sprawdzane są ruchomość palców, czucie, ukrwienie oraz komfort pacjenta. Na koniec pacjent otrzymuje instrukcje dotyczące obciążania i terminu kontroli.

Jak dbać o gips na co dzień?

Przez pierwsze 24–48 godzin warto utrzymywać kończynę powyżej poziomu serca, aby ograniczyć obrzęk. Należy regularnie poruszać palcami oraz stawami, które nie zostały objęte gipsem. Gips klasyczny trzeba chronić przed wodą, a mokrą osłonę kąpielową zdejmować zaraz po użyciu, aby nie gromadziła się pod nią wilgoć.

Pod gips nie wolno wkładać długopisów, drutów ani innych przedmiotów w celu podrapania skóry. Nie należy również podcinać brzegów, wyjmować wyściółki, suszyć opatrunku gorącym powietrzem ani samodzielnie go luzować. 

Objawy alarmowe podczas noszenia gipsu

Pilnej kontroli wymaga gips, który powoduje narastający ból, silny ucisk, pieczenie albo bolesne obtarcie. Niepokojące są także zdrętwienie, mrowienie, brak możliwości poruszania palcami oraz ich zblednięcie, zasinienie lub wyraźne ochłodzenie.

Do lekarza należy zgłosić się również wtedy, gdy opatrunek zamókł, pękł, stał się miękki, przesuwa się na kończynie albo wydobywa się spod niego nieprzyjemny zapach lub wydzielina. Nagła duszność, ból w klatce piersiowej albo narastający ból i obrzęk łydki wymagają natychmiastowej pomocy medycznej.

Jak wygląda zdjęcie gipsu w gabinecie?

Twardy gips jest przecinany specjalną piłą oscylacyjną. Jej ostrze wykonuje szybkie ruchy wibracyjne zamiast pełnych obrotów, co pozwala przeciąć sztywną warstwę opatrunku. Następnie lekarz lub personel rozchyla gips i przecina miękką wyściółkę odpowiednimi nożyczkami.

Podczas zdejmowania pacjent może odczuwać wibracje, ciepło i hałas urządzenia, ale procedura nie powinna powodować bólu. Samodzielne używanie nożyczek, noża lub elektronarzędzi grozi skaleczeniem skóry i przedwczesnym obciążeniem niezagojonego urazu.

Kontrola ortopedyczna po zdjęciu gipsu

Po usunięciu unieruchomienia ortopeda sprawdza tkliwość miejsca urazu, stabilność, zakres ruchu, siłę mięśniową i obrzęk. Przy złamaniu ocenia również, czy kończynę można już obciążać i czy potrzebna jest dodatkowa ochrona w postaci ortezy, stabilizatora albo buta ortopedycznego.

Kontrolne RTG nie jest konieczne w każdym przypadku. Może zostać zalecone, jeśli uraz był niestabilny, zrost przebiegał wolniej, utrzymuje się miejscowy ból albo wcześniejsze zdjęcia wskazywały na ryzyko przemieszczenia.

Co dzieje się z kończyną po zdjęciu gipsu?

Skóra pod gipsem może być sucha, blada, łuszcząca się i bardziej owłosiona. Kończyna często wygląda na szczuplejszą z powodu osłabienia mięśni. Typowe są również sztywność, niewielki obrzęk i dyskomfort podczas pierwszych ruchów.

Skórę należy umyć ciepłą wodą z delikatnym środkiem myjącym, osuszyć bez mocnego pocierania i zastosować bezzapachowy krem nawilżający. Nie należy od razu intensywnie szorować skóry ani wymuszać pełnego zakresu ruchu. Powrót do dźwigania, biegania i sportów kontaktowych wymaga zgody lekarza. 

Rehabilitacja po zdjęciu gipsu

Po kilku tygodniach unieruchomienia mięśnie są słabsze, a stawy mniej ruchome. Rehabilitacja może obejmować ćwiczenia zginania i prostowania, stopniowe wzmacnianie mięśni, pracę nad obrzękiem oraz trening równowagi i czucia głębokiego w przypadku urazów kończyny dolnej.

Nie każdy pacjent potrzebuje długiej fizjoterapii, ale ćwiczenia powinny być dopasowane do etapu zrostu. Zbyt szybkie zwiększenie obciążenia może wywołać ból lub doprowadzić do ponownego urazu. Tempo powrotu do aktywności ustala się na podstawie rodzaju uszkodzenia i wyniku kontroli ortopedycznej.

Kiedy potrzebna jest zmiana lub poprawa gipsu?

Gips może wymagać wymiany, jeśli stał się zbyt ciasny wskutek obrzęku albo zbyt luźny po jego zmniejszeniu. Powodem do kontroli są również pęknięcie, zamoczenie, zmiękczenie materiału, przesuwanie się opatrunku, bolesny ucisk na piętę lub kostki oraz uszkodzone brzegi drażniące skórę.

Nie należy wypełniać luzu watą, owijać gipsu dodatkowym bandażem ani samodzielnie wycinać uciskającego fragmentu. Lekarz oceni, czy wystarczy poprawa opatrunku, czy konieczne jest jego całkowite zdjęcie i ponowne założenie.

Gips po urazie u dzieci i dorosłych

U dzieci kości zazwyczaj zrastają się szybciej, ale gips wymaga szczególnej kontroli. Dziecko może nie potrafić dokładnie opisać drętwienia lub ucisku, dlatego należy regularnie obserwować kolor i temperaturę palców, obrzęk oraz zachowanie dziecka.

U dorosłych czas leczenia może być dłuższy, zwłaszcza przy osteoporozie, cukrzycy, zaburzeniach krążenia lub paleniu tytoniu. Niezależnie od wieku termin zdjęcia gipsu powinien wynikać z oceny lekarskiej, a nie wyłącznie z upływu określonej liczby tygodni.

Cena założenia i zdjęcia gipsu w Warszawie

Zgodnie z aktualnym cennikiem CareLife Clinic założenie lub zdjęcie gipsu kosztuje 100 zł. Procedura odbywa się po wcześniejszej, oddzielnie płatnej kwalifikacji ortopedycznej. Konsultacja kosztuje od 300 do 400 zł, zależnie od wybranego lekarza.

Przy zastosowaniu niestandardowego materiału syntetycznego lub dodatkowego wyposażenia warto przed wizytą potwierdzić jego dostępność i całkowity koszt. Aktualne stawki znajdują się w cenniku CareLife Clinic.

Zdjęcie i założenie gipsu Warszawa Ochota — pomoc ortopedyczna w CareLife Clinic

CareLife Clinic mieści się przy ul. Józefa Siemieńskiego 3 na warszawskiej Ochocie. Na miejscu można skorzystać z konsultacji ortopedycznej, kwalifikacji do założenia lub zdjęcia gipsu oraz późniejszej fizjoterapii i rehabilitacji.

Placówka przyjmuje pacjentów przez siedem dni w tygodniu. Od poniedziałku do piątku jest otwarta w godzinach 8:00–21:00, a w soboty i niedziele od 8:00 do 15:00. Przy klinice znajduje się bezpłatny prywatny parking z 30 miejscami.